ko-lar-go-le

kolargole (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kolargol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolargolpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolargolpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolargolachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolargolamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolargolemnoga mianownikmęski rzeczowy
kolargolemnoga biernikmęski rzeczowy
kolargolemnoga wołaczmęski rzeczowy
kolargolempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kolargolimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolargolommnoga celownikmęski rzeczowy
kolargolowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolargolupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolargolupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kolargolupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz