ko-la-tor-kom

kolatorkom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolatorcepojedyncza celownikżeński
kolatorcepojedyncza miejscownikżeński
kolatorekmnoga dopełniaczżeński
kolatorkapojedyncza mianownikżeński
kolatorkachmnoga miejscownikżeński
kolatorkamimnoga narzędnikżeński
kolatorkąpojedyncza narzędnikżeński
kolatorkępojedyncza biernikżeński
kolatorkimnoga mianownikżeński
kolatorkimnoga biernikżeński
kolatorkimnoga wołaczżeński
kolatorkipojedyncza dopełniaczżeński
kolatorkopojedyncza wołaczżeński
kolatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz