ko-lej-ni-ku

kolejniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kolejnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolejnicymnoga mianownikmęski osobowy
kolejnicymnoga wołaczmęski osobowy
kolejnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kolejnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kolejnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kolejnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kolejnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kolejnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kolejnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kolejnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kolejnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kolejnikommnoga celownikmęski osobowy
kolejnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kolejnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kolejnikówmnoga biernikmęski osobowy
kolejnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kolejnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz