ko-len-dra-mi

Kolendrami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kolender

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kolenderpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kolenderapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kolenderapojedyncza biernikmęski osobowy
Kolenderachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kolenderamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kolenderempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kolenderommnoga celownikmęski osobowy
Kolenderowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kolenderowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kolenderowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kolenderówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kolenderówmnoga biernikmęski osobowy
Kolenderymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kolenderymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kolenderymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kolenderzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kolenderzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kolendrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kolendrapojedyncza biernikmęski osobowy
Kolendrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kolendramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kolendrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kolendrommnoga celownikmęski osobowy
Kolendrowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kolendrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kolendrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kolendrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kolendrówmnoga biernikmęski osobowy
Kolendrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kolendrymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kolendrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kolendrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kolendrzepojedyncza wołaczmęski osobowy

kolendrami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kolender

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolenderpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolenderpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolendrapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolendrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolendramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolendrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kolendrommnoga celownikmęski rzeczowy
kolendrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolendrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolendrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolendrymnoga mianownikmęski rzeczowy
kolendrymnoga biernikmęski rzeczowy
kolendrymnoga wołaczmęski rzeczowy
kolendrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kolendrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

kolendrami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolendra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolendrmnoga dopełniaczżeński
kolendrapojedyncza mianownikżeński
kolendrachmnoga miejscownikżeński
kolendramimnoga narzędnikżeński
kolendrąpojedyncza narzędnikżeński
kolendrępojedyncza biernikżeński
kolendropojedyncza wołaczżeński
kolendrommnoga celownikżeński
kolendrymnoga mianownikżeński
kolendrymnoga biernikżeński
kolendrymnoga wołaczżeński
kolendrypojedyncza dopełniaczżeński
kolendrzepojedyncza celownikżeński
kolendrzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz