kol-ma-ta-cyj

kolmatacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolmatacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolmatacjapojedyncza mianownikżeński
kolmatacjachmnoga miejscownikżeński
kolmatacjamimnoga narzędnikżeński
kolmatacjąpojedyncza narzędnikżeński
kolmatacjemnoga mianownikżeński
kolmatacjemnoga biernikżeński
kolmatacjemnoga wołaczżeński
kolmatacjępojedyncza biernikżeński
kolmatacjipojedyncza celownikżeński
kolmatacjipojedyncza miejscownikżeński
kolmatacjipojedyncza dopełniaczżeński
kolmatacjopojedyncza wołaczżeński
kolmatacjommnoga celownikżeński
kolmatacjimnoga dopełniaczżeński
kolmatacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz