ko-lo-kwin-to

kolokwinto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolokwinta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolokwinciepojedyncza celownikżeński
kolokwinciepojedyncza miejscownikżeński
kolokwintmnoga dopełniaczżeński
kolokwintapojedyncza mianownikżeński
kolokwintachmnoga miejscownikżeński
kolokwintamimnoga narzędnikżeński
kolokwintąpojedyncza narzędnikżeński
kolokwintępojedyncza biernikżeński
kolokwintopojedyncza wołaczżeński
kolokwintommnoga celownikżeński
kolokwintymnoga mianownikżeński
kolokwintymnoga biernikżeński
kolokwintymnoga wołaczżeński
kolokwintypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz