ko-lo-ne-le

kolonele (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kolonel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolonelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolonelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolonelachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolonelamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolonelemnoga mianownikmęski rzeczowy
kolonelemnoga biernikmęski rzeczowy
kolonelemnoga wołaczmęski rzeczowy
kolonelempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kolonelimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolonelommnoga celownikmęski rzeczowy
kolonelowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolonelówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolonelupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolonelupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kolonelupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz