ko-lon-ko-wie

Kolonkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kolonko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koloncepojedyncza celownikmęski osobowy
Koloncepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kolonkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kolonkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kolonkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kolonkępojedyncza biernikmęski osobowy
Kolonkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kolonkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kolonkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kolonkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kolonkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kolonkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kolonkommnoga celownikmęski osobowy
Kolonkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kolonkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kolonkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kolonkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz