ko-lo-nu

kolonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kolon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koloniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koloniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kolonommnoga celownikmęski rzeczowy
kolonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolonymnoga mianownikmęski rzeczowy
kolonymnoga biernikmęski rzeczowy
kolonymnoga wołaczmęski rzeczowy
Kolonpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kolonpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kolonpojedyncza mnoga celownikżeński
Kolonpojedyncza mnoga biernikżeński
Kolonpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kolonpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kolonpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz