ko-lo-ra-tu-ro

koloraturo (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koloratura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koloraturmnoga dopełniaczżeński
koloraturapojedyncza mianownikżeński
koloraturachmnoga miejscownikżeński
koloraturamimnoga narzędnikżeński
koloraturąpojedyncza narzędnikżeński
koloraturępojedyncza biernikżeński
koloraturopojedyncza wołaczżeński
koloraturommnoga celownikżeński
koloraturymnoga mianownikżeński
koloraturymnoga biernikżeński
koloraturymnoga wołaczżeński
koloraturypojedyncza dopełniaczżeński
koloraturzepojedyncza celownikżeński
koloraturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz