ko-lo-ry-cie

kolorycie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koloryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koloryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koloryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kolorytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolorytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolorytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolorytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolorytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kolorytommnoga celownikmęski rzeczowy
kolorytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolorytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolorytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolorytymnoga mianownikmęski rzeczowy
kolorytymnoga biernikmęski rzeczowy
kolorytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz