kol-por-te-rze

kolporterze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kolporter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolporterpojedyncza mianownikmęski osobowy
kolporterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kolporterapojedyncza biernikmęski osobowy
kolporterachmnoga miejscownikmęski osobowy
kolporteramimnoga narzędnikmęski osobowy
kolporterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kolporterommnoga celownikmęski osobowy
kolporterowipojedyncza celownikmęski osobowy
kolporterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kolporterówmnoga biernikmęski osobowy
kolporterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kolporterymnoga biernikmęski zwierzęcy
kolporterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kolporterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kolporterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kolporterzymnoga mianownikmęski osobowy
kolporterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz