kom-bi-na-to-ra-mi

kombinatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kombinator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kombinatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kombinatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kombinatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kombinatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kombinatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kombinatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kombinatorommnoga celownikmęski osobowy
kombinatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kombinatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kombinatorówmnoga biernikmęski osobowy
kombinatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kombinatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kombinatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kombinatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kombinatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kombinatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kombinatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz