ko-men-dan-tom

komendantom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komendant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komendancimnoga mianownikmęski osobowy
komendancimnoga wołaczmęski osobowy
komendanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
komendanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
komendantpojedyncza mianownikmęski osobowy
komendantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komendantapojedyncza biernikmęski osobowy
komendantachmnoga miejscownikmęski osobowy
komendantamimnoga narzędnikmęski osobowy
komendantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komendantommnoga celownikmęski osobowy
komendantowipojedyncza celownikmęski osobowy
komendantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komendantówmnoga biernikmęski osobowy
komendantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komendantymnoga biernikmęski zwierzęcy
komendantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz