ko-mi-li-to-nem

komilitonem (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komiliton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komilitonpojedyncza mianownikmęski osobowy
komilitonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komilitonapojedyncza biernikmęski osobowy
komilitonachmnoga miejscownikmęski osobowy
komilitonamimnoga narzędnikmęski osobowy
komilitonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komilitonimnoga mianownikmęski osobowy
komilitonimnoga wołaczmęski osobowy
komilitoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
komilitoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
komilitonommnoga celownikmęski osobowy
komilitonowipojedyncza celownikmęski osobowy
komilitonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komilitonówmnoga biernikmęski osobowy
komilitonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komilitonymnoga biernikmęski zwierzęcy
komilitonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz