ko-mi-sar-czu-ki

Komisarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Komisarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komisarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Komisarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komisarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Komisarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komisarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Komisarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komisarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Komisarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komisarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komisarczukommnoga celownikmęski osobowy
Komisarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komisarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komisarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komisarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komisarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Komisarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komisarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz