ko-mi-su-ro-to-mij

komisurotomij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: komisurotomia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komisurotomiapojedyncza mianownikżeński
komisurotomiachmnoga miejscownikżeński
komisurotomiamimnoga narzędnikżeński
komisurotomiąpojedyncza narzędnikżeński
komisurotomiemnoga mianownikżeński
komisurotomiemnoga biernikżeński
komisurotomiemnoga wołaczżeński
komisurotomiępojedyncza biernikżeński
komisurotomiipojedyncza celownikżeński
komisurotomiipojedyncza miejscownikżeński
komisurotomiipojedyncza dopełniaczżeński
komisurotomiopojedyncza wołaczżeński
komisurotomiommnoga celownikżeński
komisurotomiimnoga dopełniaczżeński
komisurotomijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz