ko-mo-nie

Komonie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Komoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Komoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Komoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Komoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komoniommnoga celownikmęski osobowy
Komoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komoniówmnoga biernikmęski osobowy
Komoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Komońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz