ko-mor-ka

Komorka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Komorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Komorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Komorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Komorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Komorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komorkommnoga celownikmęski osobowy
Komorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komorkówmnoga biernikmęski osobowy
Komorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz