ko-mor-ni-kie-wicz

komornikiewicz (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komornikiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komornikiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
komornikiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komornikiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
komornikiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
komornikiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
komornikiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
komornikiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
komornikiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
komornikiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
komornikiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
komornikiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komornikiewiczommnoga celownikmęski osobowy
komornikiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
komornikiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komornikiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
komornikiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
komornikiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz