ko-mo-ro-wi-czu

Komorowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Komorowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komorowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Komorowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komorowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Komorowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komorowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Komorowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komorowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Komorowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komorowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Komorowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Komorowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komorowiczommnoga celownikmęski osobowy
Komorowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komorowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komorowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komorowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komorowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Komorowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komorowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz