ko-moń

Komoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Komoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Komoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Komoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Komoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Komoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Komoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Komoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Komoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Komoniommnoga celownikmęski osobowy
Komoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Komoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Komoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Komoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Komoniówmnoga biernikmęski osobowy
Komoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Komoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Komońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Komoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Komoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Komońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Komońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Komońpojedyncza mnoga celownikżeński
Komońpojedyncza mnoga biernikżeński
Komońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Komońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Komońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz