kom-pa-ńczy-kom

kompańczykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kompańczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompańczycymnoga mianownikmęski osobowy
kompańczycymnoga wołaczmęski osobowy
kompańczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
kompańczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kompańczykapojedyncza biernikmęski osobowy
kompańczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
kompańczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
kompańczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kompańczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
kompańczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kompańczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kompańczykommnoga celownikmęski osobowy
kompańczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
kompańczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kompańczykówmnoga biernikmęski osobowy
kompańczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kompańczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz