kom-pa-na-mi

kompanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kompan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompanpojedyncza mianownikmęski osobowy
kompanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kompanapojedyncza biernikmęski osobowy
kompanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kompanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kompanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kompanimnoga mianownikmęski osobowy
kompanimnoga wołaczmęski osobowy
kompaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kompaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kompanommnoga celownikmęski osobowy
kompanowipojedyncza celownikmęski osobowy
kompanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kompanówmnoga biernikmęski osobowy
kompanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kompanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kompanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz