kom-pan-do-rem

kompandorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kompandor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompandorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompandorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompandorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompandorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompandoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompandorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompandorommnoga celownikmęski rzeczowy
kompandorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompandorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompandorymnoga mianownikmęski rzeczowy
kompandorymnoga biernikmęski rzeczowy
kompandorymnoga wołaczmęski rzeczowy
kompandorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompandorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz