kom-pa-nio-na-mi

kompanionami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kompanion

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompanionpojedyncza mianownikmęski osobowy
kompanionapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kompanionapojedyncza biernikmęski osobowy
kompanionachmnoga miejscownikmęski osobowy
kompanionamimnoga narzędnikmęski osobowy
kompanionempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kompanionimnoga mianownikmęski osobowy
kompanionimnoga wołaczmęski osobowy
kompanioniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kompanioniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kompanionommnoga celownikmęski osobowy
kompanionowipojedyncza celownikmęski osobowy
kompanionowiemnoga mianownikmęski osobowy
kompanionowiemnoga wołaczmęski osobowy
kompanionówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kompanionówmnoga biernikmęski osobowy
kompanionymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kompanionymnoga biernikmęski zwierzęcy
kompanionymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz