kom-pa-ni-sta-mi

kompanistami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kompanista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompanistapojedyncza mianownikmęski osobowy
kompanistachmnoga miejscownikmęski osobowy
kompanistamimnoga narzędnikmęski osobowy
kompanistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kompanistępojedyncza biernikmęski osobowy
kompanistopojedyncza wołaczmęski osobowy
kompanistommnoga celownikmęski osobowy
kompanistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kompanistówmnoga biernikmęski osobowy
kompanistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kompanistymnoga biernikmęski zwierzęcy
kompanistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kompanistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kompaniścimnoga mianownikmęski osobowy
kompaniścimnoga wołaczmęski osobowy
kompaniściepojedyncza celownikmęski osobowy
kompaniściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz