kom-par-ty-men-cie

kompartymencie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kompartyment

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompartymenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompartymenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kompartymentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompartymentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompartymentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompartymentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompartymentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompartymentommnoga celownikmęski rzeczowy
kompartymentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompartymentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompartymentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompartymentymnoga mianownikmęski rzeczowy
kompartymentymnoga biernikmęski rzeczowy
kompartymentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz