kom-pa-tur-ka-mi

kompaturkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kompaturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompaturcepojedyncza celownikżeński
kompaturcepojedyncza miejscownikżeński
kompaturekmnoga dopełniaczżeński
kompaturkapojedyncza mianownikżeński
kompaturkachmnoga miejscownikżeński
kompaturkamimnoga narzędnikżeński
kompaturkąpojedyncza narzędnikżeński
kompaturkępojedyncza biernikżeński
kompaturkimnoga mianownikżeński
kompaturkimnoga biernikżeński
kompaturkimnoga wołaczżeński
kompaturkipojedyncza dopełniaczżeński
kompaturkopojedyncza wołaczżeński
kompaturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz