kom-pa-tu-ry

kompatury (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kompatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompaturmnoga dopełniaczżeński
kompaturapojedyncza mianownikżeński
kompaturachmnoga miejscownikżeński
kompaturamimnoga narzędnikżeński
kompaturąpojedyncza narzędnikżeński
kompaturępojedyncza biernikżeński
kompaturopojedyncza wołaczżeński
kompaturommnoga celownikżeński
kompaturymnoga mianownikżeński
kompaturymnoga biernikżeński
kompaturymnoga wołaczżeński
kompaturypojedyncza dopełniaczżeński
kompaturzepojedyncza celownikżeński
kompaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz