kom-pe-ty-to-ra

kompetytora (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kompetytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompetytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kompetytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kompetytorapojedyncza biernikmęski osobowy
kompetytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kompetytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kompetytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kompetytorommnoga celownikmęski osobowy
kompetytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kompetytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kompetytorówmnoga biernikmęski osobowy
kompetytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kompetytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kompetytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kompetytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kompetytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kompetytorzymnoga mianownikmęski osobowy
kompetytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz