kom-ple-ci-ka-mi

komplecikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komplecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komplecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
komplecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
komplecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
komplecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
komplecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
komplecikimnoga biernikmęski rzeczowy
komplecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
komplecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
komplecikommnoga celownikmęski rzeczowy
komplecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
komplecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
komplecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
komplecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
komplecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz