kom-ple-men-ta-riu-sza-mi

komplementariuszami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komplementariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komplementariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
komplementariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komplementariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
komplementariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
komplementariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
komplementariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
komplementariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
komplementariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
komplementariuszemnoga mianownikmęski osobowy
komplementariuszemnoga wołaczmęski osobowy
komplementariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komplementariuszommnoga celownikmęski osobowy
komplementariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
komplementariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
komplementariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
komplementariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
komplementariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz