kom-ple-tu

kompletu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komplet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kompletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompletommnoga celownikmęski rzeczowy
kompletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompletymnoga mianownikmęski rzeczowy
kompletymnoga biernikmęski rzeczowy
kompletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz