kom-pli-men-ci-ku

komplimenciku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komplimencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komplimencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
komplimencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
komplimencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
komplimencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
komplimencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
komplimencikimnoga biernikmęski rzeczowy
komplimencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
komplimencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
komplimencikommnoga celownikmęski rzeczowy
komplimencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
komplimencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
komplimencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
komplimencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
komplimencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz