kom-po-cie

Kompocie (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Kompocie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kompocimnoga dopełniacznijaki
Kompociachmnoga miejscowniknijaki
Kompociamimnoga narzędniknijaki
Kompociemnoga mianowniknijaki
Kompociemnoga bierniknijaki
Kompociemnoga wołacznijaki
Kompociommnoga celowniknijaki
Kompocimnoga dopełniacznijaki
Kompociachmnoga miejscowniknijaki
Kompociamimnoga narzędniknijaki
Kompociemnoga mianowniknijaki
Kompociemnoga bierniknijaki
Kompociemnoga wołacznijaki
Kompociommnoga celowniknijaki

kompocie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kompot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kompotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompotommnoga celownikmęski rzeczowy
kompotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompotymnoga mianownikmęski rzeczowy
kompotymnoga biernikmęski rzeczowy
kompotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz