kom-po-ci-ki

kompociki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kompocik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompocikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompocikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompocikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompocikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompocikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kompocikimnoga biernikmęski rzeczowy
kompocikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kompocikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompocikommnoga celownikmęski rzeczowy
kompocikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompocikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompocikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompocikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompocikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz