kom-po-tie-rę

kompotierę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kompotiera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompotiermnoga dopełniaczżeński
kompotierapojedyncza mianownikżeński
kompotierachmnoga miejscownikżeński
kompotieramimnoga narzędnikżeński
kompotierąpojedyncza narzędnikżeński
kompotierępojedyncza biernikżeński
kompotieropojedyncza wołaczżeński
kompotierommnoga celownikżeński
kompotierymnoga mianownikżeński
kompotierymnoga biernikżeński
kompotierymnoga wołaczżeński
kompotierypojedyncza dopełniaczżeński
kompotierzepojedyncza celownikżeński
kompotierzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz