kom-po-zy-tą

kompozytą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kompozyta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompozyciepojedyncza celownikżeński
kompozyciepojedyncza miejscownikżeński
kompozytmnoga dopełniaczżeński
kompozytapojedyncza mianownikżeński
kompozytachmnoga miejscownikżeński
kompozytamimnoga narzędnikżeński
kompozytąpojedyncza narzędnikżeński
kompozytępojedyncza biernikżeński
kompozytopojedyncza wołaczżeński
kompozytommnoga celownikżeński
kompozytymnoga mianownikżeński
kompozytymnoga biernikżeński
kompozytymnoga wołaczżeński
kompozytypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz