kom-prach-ci-cza-ny

komprachciczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: komprachciczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komprachciczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
komprachciczanmnoga biernikmęski osobowy
komprachciczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
komprachciczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
komprachciczaniemnoga mianownikmęski osobowy
komprachciczaniemnoga wołaczmęski osobowy
komprachciczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
komprachciczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komprachciczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
komprachciczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komprachciczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
komprachciczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
komprachciczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
komprachciczanommnoga celownikmęski osobowy
komprachciczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komprachciczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
komprachciczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz