kom-pu-ci-kom

kompucikom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kompucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kompucikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kompucikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kompucikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kompucikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kompucikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kompucikimnoga biernikmęski rzeczowy
kompucikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kompucikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kompucikommnoga celownikmęski rzeczowy
kompucikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kompucikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kompucikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kompucikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kompucikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz