ko-mu-ni-kan-ta

komunikanta (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komunikant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komunikancimnoga mianownikmęski osobowy
komunikancimnoga wołaczmęski osobowy
komunikanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
komunikanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
komunikantpojedyncza mianownikmęski osobowy
komunikantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komunikantapojedyncza biernikmęski osobowy
komunikantachmnoga miejscownikmęski osobowy
komunikantamimnoga narzędnikmęski osobowy
komunikantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komunikantommnoga celownikmęski osobowy
komunikantowipojedyncza celownikmęski osobowy
komunikantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komunikantówmnoga biernikmęski osobowy
komunikantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komunikantymnoga biernikmęski zwierzęcy
komunikantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz