ko-mu-ta-to-ry

komutatory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komutator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komutatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
komutatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
komutatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
komutatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
komutatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
komutatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
komutatorommnoga celownikmęski rzeczowy
komutatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
komutatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
komutatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
komutatorymnoga biernikmęski rzeczowy
komutatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
komutatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
komutatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz