ko-móro

komóro (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: komóra

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komórmnoga dopełniaczżeński
komórapojedyncza mianownikżeński
komórachmnoga miejscownikżeński
komóramimnoga narzędnikżeński
komórąpojedyncza narzędnikżeński
komórępojedyncza biernikżeński
komóropojedyncza wołaczżeński
komórommnoga celownikżeński
komórymnoga mianownikżeński
komórymnoga biernikżeński
komórymnoga wołaczżeński
komórypojedyncza dopełniaczżeński
komórzepojedyncza celownikżeński
komórzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz