ko-na-ku

konaku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konakimnoga mianownikmęski rzeczowy
konakimnoga biernikmęski rzeczowy
konakimnoga wołaczmęski rzeczowy
konakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konakommnoga celownikmęski rzeczowy
konakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz