ko-na-ru

konaru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
konarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
konarapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
konaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
konarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
konarommnoga celownikmęski rzeczowy
konarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
konarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
konarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
konarymnoga mianownikmęski rzeczowy
konarymnoga biernikmęski rzeczowy
konarymnoga wołaczmęski rzeczowy
konarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
konarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz