kon-ce-le-brant

koncelebrant (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koncelebrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koncelebrancimnoga mianownikmęski osobowy
koncelebrancimnoga wołaczmęski osobowy
koncelebranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koncelebranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
koncelebrantpojedyncza mianownikmęski osobowy
koncelebrantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koncelebrantapojedyncza biernikmęski osobowy
koncelebrantachmnoga miejscownikmęski osobowy
koncelebrantamimnoga narzędnikmęski osobowy
koncelebrantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koncelebrantommnoga celownikmęski osobowy
koncelebrantowipojedyncza celownikmęski osobowy
koncelebrantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koncelebrantówmnoga biernikmęski osobowy
koncelebrantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koncelebrantymnoga biernikmęski zwierzęcy
koncelebrantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz