kon-ce-wi-czu

Koncewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koncewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koncewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koncewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koncewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Koncewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koncewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koncewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koncewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Koncewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koncewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Koncewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Koncewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koncewiczommnoga celownikmęski osobowy
Koncewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koncewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koncewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koncewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koncewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Koncewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koncewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz