kon-cu-ry

Koncury (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Koncur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koncurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Koncurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Koncurapojedyncza biernikmęski osobowy
Koncurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koncuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Koncurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koncurommnoga celownikmęski osobowy
Koncurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Koncurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koncurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koncurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koncurówmnoga biernikmęski osobowy
Koncurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koncurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Koncurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koncurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koncurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz