kon-cy-pient

koncypient (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koncypient

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koncypiencimnoga mianownikmęski osobowy
koncypiencimnoga wołaczmęski osobowy
koncypienciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koncypienciepojedyncza wołaczmęski osobowy
koncypientpojedyncza mianownikmęski osobowy
koncypientapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koncypientapojedyncza biernikmęski osobowy
koncypientachmnoga miejscownikmęski osobowy
koncypientamimnoga narzędnikmęski osobowy
koncypientempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koncypientommnoga celownikmęski osobowy
koncypientowipojedyncza celownikmęski osobowy
koncypientówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koncypientówmnoga biernikmęski osobowy
koncypientymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koncypientymnoga biernikmęski zwierzęcy
koncypientymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz